Elektrokardiografia (EKG) to badanie diagnostyczne, które polega na rejestracji aktywności elektrycznej serca. Jest to jedna z podstawowych metod diagnostycznych w kardiologii.

Badanie EKG polega na umieszczeniu elektrod na skórze klatki piersiowej i kończyn pacjenta, które rejestrują impulsy elektryczne serca. Badanie EKG pozwala na ocenę rytmu serca, a także wykrycie nieprawidłowości w jego pracy, takich jak zaburzenia rytmu serca, choroby zastawek serca czy choroby niedokrwienne serca. EKG jest również wykorzystywane w diagnostyce chorób układu krążenia, takich jak nadciśnienie tętnicze, choroby wieńcowe czy choroba niedokrwienna serca.

Przebieg badania EKG jest bezbolesny i nieinwazyjny, polega na umieszczeniu elektrod na skórze pacjenta tj. klatce piersiowej pacjenta i na jego kończynach (nadgarstkach i kostkach). Elektrody są podłączone do specjalnego aparatu, który rejestruje aktywność elektryczną serca. Podczas badania pacjent zwykle leży na kozetce, a czas trwania badania zwykle wynosi od kilku do kilkunastu minut. Zebrane dane są zapisywane na taśmie papieru do EKG, a sam wynik określany jest mianem elektrokardiogramu. Po zakończeniu badania, lekarz analizuje wyniki EKG i interpretuje je pod kątem ewentualnych nieprawidłowości.

Standardowy zapis EKG czyli potencjałów elektrycznych opiera się na 12 odprowadzeniach i dzielą się one na:
– kończynowe (nadgarstki, kostki)
– przedsercowe (klatka piersiowa)

Podsumowanie:

Elektrokardiografia to bezpieczne badanie diagnostyczne, które pozwala na ocenę aktywności elektrycznej serca. Jest to nieinwazyjna i bezbolesna metoda, która wykorzystywana jest w diagnostyce chorób układu krążenia i serca. Dzięki badaniu EKG możliwe jest wykrycie nieprawidłowości w pracy serca oraz monitorowanie skuteczności leczenia i postępu choroby.